www.gelvoc.com

Eind september... Een nieuw seizoen is dus aangebroken. Het wordt tijd om ons voor te stellen!

Hier zijn we dan weer!
Dames 1!
Maar wie zijn we?
Wat doen we?
Maar vooral wat gaat er in ons om?

Vanaf begin augustus zijn we aan het trainen. Van vorig seizoen zijn overgebleven: Ruth Van Looveren (receptie-hoek), Evi Van der Heijden (hoek/opposite), Mieke Dries (passeur), Chris Peeters (midden), Evelyne Laurijssen (hoek/opposite) en Dorien Beyens (receptie-hoek). We hebben dit seizoen de steun gekregen van heel wat jeugdspeelsters: Evelien Sommen, Liezelot Janssens, Kirsten Ryvers Ines Aernouts en Liese Bols. (Deze laatste sukkelt wel nog steeds met een kwetsure die ze tijdens vorig seizoen heeft opgelopen bij een snowboardkamp en zal waarschijnlijk zelfs nog geopereerd moeten worden.)

Tijdens de zomervakantie was het jammer genoeg nog wat wachten op de jeugd omdat zij nog vakanties en kampen gepland hadden. Maar van zodra ze in Hoogstratenland waren, konden we steeds op hun aanwezigheid en inzet rekenen! Zo wilden we eigenlijk in eerste instantie een weekendje met de ploeg doorbrengen, maar omdat dit tijdens de zomervakantie niet zo vanzelfsprekend is, hebben we er een dagje uit van gemaakt: we vertrokken 's middags met de fiets en maakten een mooie tocht door de Noorderkempen. We sloten onze dag af in 't Bolks Heike waar we konden genieten van een heerlijke maaltijd. De ene speelsters was achteraf al wat stijver in de spieren dan de andere, maar we hebben er allemaal van genoten en hebben elkaar ook nog wat beter leren kennen, wat toch wel ons eerste doel was van deze dag!
We hebben veel getraind in augustus, maar vooral ook veel oefenwedstrijden gespeeld. Het was telkens zoeken naar onze plaats op het veld en het was ook niet altijd even gemakkelijk. We hebben dan ook in de voorbereiding niet veel gewonnen, maar we zien het positief: we hebben wel veel bijgeleerd. Ook in deze dagen was er tijd voor de ploeg: eerst 1,5u trainen, daarna gezellig samen spaghetti eten om daarna een tornooi te gaan spelen in Oud-Turnhout, om tenslotte met een bbq bij Marcel in Schoten de dag af te sluiten. 't Is op zo'n dagen dat je elkaar leert kennen! Er is dan ook veel afgelachen! Zeker wanneer je te weten komt wat je allemaal kan wegen... (sorry, inside-informatie)

Ondertussen zijn we al uitgeschakeld voor de beker van Antwerpen. We speelden tegen Volmar Ekeren. Een wedstrijd die eigenlijk in Ekeren moest doorgaan, maar die om een of andere reden de dag zelf nog verplaatst is naar onze eigen thuisbasis, het seminarie. We vochten en gingen voor elke bal, maar net zoals bij de vele wedstrijden in de voorbereiding denken we dat het bij 20 punten al gedaan is en krijgen we nadien geen enkele bal meer gescoord. Spijtig genoeg verloren we de wedstrijd. Ik zeg "spijtig genoeg" omdat het er eigenlijk wel inzat...

Onze eerste competitiematch speelden we tegen Oud-Turnhout. Een ploeg die we ook in de voorbereiding tegengekomen zijn en waarvan we wisten dat onze tegenstanders snel speelden en ook wel sterk waren. We moesten de wedstrijd zonder Evelyne aanvangen omdat zij last heeft van haar schouder. Uiteindelijk werd het een wedstrijd om gauw te vergeten. Alleen in de 3e set konden we aanklampen en konden we heel even geloven dat we toch een set gingen pakken, maar het mocht niet zijn. Op amper een uur spelen stond de 0-3 op het scorebord.

Zouden we in de volgende wedstrijd tegen Spinley Dessel dan voor de eerste setwinst kunnen gaan?
Afgelopen zaterdag traden we aan tegen de Desselse vrouwen. Wie het zich nog herinnert van vorig seizoen, weet dat we tegen Dessel tot iets meer in staat zijn. Zouden we een replay kunnen doen?
Al snel merkten we dat we opnieuw receptioneel te zwak waren. We kunnen de eerste bal niet brengen en daardoor kunnen we ook aan het net de bal niet scoren. Als snel keken we tegen een achterstand aan. Maar dan kennen ze de dames van Gelvoc nog niet, hè! We blijven er altijd voor gaan en ook nu weer konden we toch puntje per puntje dichterbij komen. De schrik was duidelijk zichtbaar bij de Desselse volleybalsters. Het spel werd er niet technisch mooier van, zeker niet wanneer de scheidsrechter de fouten niet afluit... Toch konden we weer niet doorbijten en ging de setwinst naar Dessel.
In de 2e set gingen het nog sneller met ons achteruit dan in de eerste set... Al veel te snel stond de 16-3 op het bord, en dan is het moeilijk om nog positief te blijven denken, en toch... Receptioneel ging het toch al beter, nu moest het echt wel aan het net beginnen gebeuren! Maar de twijfel en onzekerheid zakten tot in de kleinste teentjes. We krabbelden nog recht tot 12 punten, maar daarna was het afgelopen... 2-0.
Kop op, dames, zo snel geven we ons niet gewonnen!
Elke keer opnieuw vinden we de kracht om samen sterk op het veld te staan, maar al even snel is het geloof weer weg als er een paar recepties niet komen waar ze moeten komen. We weten zelf goed genoeg waar we ons op zullen moeten gaan focussen. In de 3e set hebben we nog gegeven wat we konden. Ook onze supporters bleven van zich laten horen. Bedankt daarvoor! Maar het mocht niet zijn. Op iets meer dan een uur stonden we al terug onder de douche.
Toch spijtig dat we niet beloond worden naar ons harde trainen en werken. Hopelijk kunnen we hierin toch snel bevestigd worden zodat we weten waarom we zo goed en hard trainen. Positief is wel dat we onze koppen niet laten hangen en dat we elkaar altijd blijven aanmoedigen, hoe hard we ook aan het verliezen zijn. Ik ben er zeker van dat er een ommekeer op komst is; ik weet alleen nog niet wanneer het er zal zijn...

Nu zaterdag spelen we opnieuw thuis. Onze tegenstander is Duvel Puurs, nieuwkomer in de reeks. Kom je ons aanmoedigen? We zouden het in ieder geval heel leuk vinden als je van je laat horen! Tot dan!
Trouwens, we spelen op een ander tijdstip als voorbije jaren. We spelen voortaan thuis om 19u. Tot binnenkort!

Hallo!

Ik moet eerst iets rechtzetten. Ik sprak in mijn vorige bericht over de jeugdspeelsters, maar ik ben er wel iemand bij vergeten te vermelden. Het gaat over onze nieuwe libero, Veronique Loos. Net zoals Evelien en Liezelot, zit Vero nog maar in haar laatste jaar secundair onderwijs, met andere woorden nog zo'n jonge speelster erbij!

Zoals eerder gezegd speelden we zaterdag thuis tegen Duvel Puurs, een ploeg die net zoals ons nog geen punten had, wel al 1 setje gewonnen. 't Werd dus als het ware een belangrijke wedstrijd...

In set 1 namen we een redelijke start, 7-8. Vanaf het moment dat ons midden uitgespeeld kon worden, scoorden ook de hoeken. En konnen we ontspannen spelen. Bij een 16-14 kloofje konden we langzaam uitlopen tot zelfs 25-20. Het was een goede eerste set met weinig receptiefouten en weinig, nee, zelfs GEEN (!!!) opslagmissers. De vreugde was dan ook enorm groot bij deze eerste setwinst van het seizoen! We hoorden de flessen al knallen!!!

In set 2 ging het gelijk op tot 14-14. Daarna konden we uitlopen tot 21-17, maar teveel missers op alle gebied kostten ons de set met 22-25. Dan toch weer met onze voeten op de grond? En het ging zo goed. Onze libero (Vero dus) bracht goede recepties, dus daar lag het niet aan.

In set drie ging het opnieuw gelijk op tot 8-8. Maar toen was er weer onze stevige dip (zoals we die gewoonlijk wel hebben) 8-14. Toen dan ook nog eens Evi gekwetst naar de kant moest, stond er de 13-25 snel op het bord. (Achteraf blijkt het bij Evi om een blessure van het middenrif te gaan, een scheurtje blijkbaar waar ze nog wel zes weken last van kan hebben.)

In set 4 (nadat we Evi in een ontspannen houding hadden gelegd) stonden we opnieuw stevig aan de start. We knokten ons tot 8-6 en konden ook nog vlot uitlopen naar 17-10. Maar toen was er weer dat gekke fenomeen: beginnen denken en krasselen en precies schrik hebben om de fout te maken. We weten niet goed wat dat is. Misschien moeten we er eens voor in therapie gaan. Het werd 17-16 en 20-19, maar we hebben Puurs niet langszij laten komen. Op einde van de set vraagt de coach van Puurs een derde time out (en dankzij onze altijd-goed-oplettende Marcel) volgt hierop dan ook een gele kaart. Dit gaf ons wel een extra punt dat op dit moment meer dan welkom was om 23-20 te maken en iets later onze eerste punt van het seizoen binnen te halen met 25-22.

Ook in set 5 namen we een goede start 4-1. Toch hebben we dan even wat pech en werd het 5-6, 7-9. We komen nog een keer terug tot 9-9, maar bij 9-11 missen we de kans op 10-11 en dan was het over en uit: 11-15.

Toch ons eerst punt binnen! We hebben dat dan ook gevierd!
Hoewel we goed beseffen dat we hier toch een puntje hebben laten liggen. Dus dat belooft als we echt eens de 3 punten voor ons kunnen houden...

Nu zaterdag spelen we in Kasterlee, een ploeg die voorlopig ook nog niet veel gewonnen heeft en waar we vorig seizoen toch wel punten van kunnen hebben afsnoepen.
We moeten het natuurlijk wel zonder Evi stellen (we wensen haar veel beterschap en hopen haar snel terug op het plein te zien) en ook zonder Evelyne die op dat moment in Suriname zal vertoeven.

Tot zaterdag in de hel van Kasterlee (zoals zij zelf zeggen) of tot de week erna om 19u! We hebben jullie aanmoedigingen nodig!!!
Of tot lees...

Hallo,
hier ben ik nog eens. Vorige week was het me niet gelukt om een verslag door te geven van de wedstrijd in Kasterlee (hoewel Marcel me wel een kort verslagje had doorgegeven, zoals hij altijd doet.) Kort vermelden dat we met 3-1 zijn gaan verliezen tegen Kasterlee en dat er toch meer ingezeten heeft.

We groeien met de week. Het is alleen jammer dat we daar nog niet direct de vruchten van plukken en dat we dus ook nog altijd niet de wedstrijd naar onze hand kunnen zetten...
Zo speelden we afgelopen zaterdag tegen Schelle. We speelden 3 knappe sets, maar in set 4 ging het licht bij ons uit en zelfs een extra vijfde (en zelfs zesde set) kon niet meer helpen.
We vingen de wedstrijd opnieuw aan zonder Evelyne en zonder Evi. We zijn wel blij dat Hanne Opdekamp terug is om ons op tijd en stond te versterken.
Set 1: iets te brave start met te veel kleine foutjes zodat het constant achtervolgen was 3-8, 7-12, even wat dichter tot 11-14, maar uiteindelijk 20-25.
Set 2: Via 8-6 vlot naar 17-10, even uit ritme en 18-14, maar mooi en vlot uitgemaakt bij tweede setbal en 25-19. Het is al anders geweest de voorbije weken. Nu knappe verdediging, goede services (amper twee gemist), sterke hoek- en middenaanvallen , subtiele dropjes en verbazend goed standhoudende jeugd (zowel Kirsten aanvallend, Evelien vanaf de opslaglijn en Vero als libero).
Set 3: Misschien wel onze beste set, vooral op het mentale vlak. Na een bliksemstart, opslagreeksjes Evelien en Mie (6-1), via 8-5 naar 16-14; Dan de fameuze dip, naar 18-20, maar knap, voor het eerst dit seizoen op het einde van een set teruggekomen en de set met 25-23 gewonnen. Dus weer een stapje voorwaarts gezet.
Set 4: compleet weggeserveerd in het begin van de set 0-10, daarna langzaam verder uitgedoofd.
Set5: memorabele set al was het maar om het opnieuw spelen er van. Ook nu weer fouten in receptie en aanval en direct 1-8 en zelfs 2-10, dan bizarre nieuwe start bij 0-0, goed begonnen en tot 6-4 de leiding, gedraaid bij 6-8 en dan nog juist twee puntjes weten te maken. Het vat was dus duidelijk af na set drie.

Deze vijfde set vraagt toch enige uitleg: bij 2-10 merkt de scheidsrechter dat er een opstellingsfout is gebeurd bij die van Scheile (oeps, typfout!). Meneer komt dus voor de 5de keer van zijne stoel. Gevolg: tegenstanders beginnen terug bij 0 (tja, en wij ook, hoewel we toch 1 puntje gemaakt hadden... Dus toch nóg een fout van de scheidsrechter.) Maar spijtig genoeg konden we niet profiteren van dit misverstand.
Het was ons trouwens onze wedstrijd wel: van een niet-sympathieke ploeg gesproken! Het begon alweer bij het inslaan: ballen diagonaal op onze aanvallers, zelfs getoetste ballen belandden bij onder onze voeten. Vooral de passeur kende er wat van: eerst moet ze een pleister hebben, want haar arm bloedde. Daarna valt ze tijdens een rally in onze ogen half-dood, de scheidsrechter fluit niet en laat doorspelen; wij laten de bal op de grond vallen, dus punt voor Scheile (allé, wat is dat toch?), passeur staat op en doet alsof er niets aan de hand is?!? Blijf dan toch nog 10 seconden langer liggen!!! Wacht maar, onze wraak zal zoet zijn!

Nog een laatste besluit van onze trainer:
"Maar positief als we zijn onthouden we alleen het positieve en nemen we de rest mee om rustig aan te werken en er volgende wedstrijden tegen VT Turnhout, Lint en MORTSEL opnieuw het beste van te maken."

(Bedankt, Marcel, want de meeste woorden uit dit verslag zijn dan ook uw woorden!)
Tot de volgende!

Beste lezer

in de eerste plaats wensen we jullie een gezond en sportief 2009.

Je zal je misschien afvragen waarom ik er een tijdje mee gestopt ben om verslagen neer te schrijven. Dit komt vooral omdat ik geen verslagjes meer kreeg van Marcel, en omdat het dan moeilijk is om de wedstrijden nog goed voor ogen te brengen. Maar het komt ook vooral omdat we (vooral in het begin) slechte wedstrijden gespeeld hebben. Het werd dan ook frustrerend om elke keer te moeten schrijven dat we verloren waren.
Maar de laatste wedstrijden die we gespeeld hebben, dus de laatste wedstrijden van de heenronde kregen we vooral de kopploegen en hebben we toch laten zien wat we kunnen. We zijn er ook zeker van dat al verschillende speelsters schrik gekregen hadden om toch niet tegen de laatste in stand punten te laten liggen... We hebben dan ook (als ik me niet vergis) Mendo Booischot niet met de volledige 3 punten naar huis laten gaan. Daarna zijn we er zeker van dat al verschillende ploegen met een bang hartje tegen ons gespeeld hebben.
We blijven uiteindelijk toch wel echte vechters.
We zien zelf ondertussen een serieuze vooruitgang en hopen dat we het niveau van de laatste wedstrijden kunnen aanhouden zodat we toch snel aan de eerste overwinning van het seizoen kunnen beginnen, en hopelijk dan ook niet de laatste...
De jeugdspeelsters die ondertussen echt wel deel uitmaken van onze ploeg beginnen stilaan echt hun mannetje te staan. Het is echt elke training een plezier om samen te trainen, dus laten we nu gewoon hopen dat we de eerste 3 punten snel mogen halen!

Nu zaterdag 3 januari (!!!) spelen we om 17u in Oud-Turnhout, geen al te verre verplaatsing, dus voor onze supporters die na de feestdagen nog eens rustig willen ontspannen en genieten van een mooi volleybalmatchke, laat u door niemand tegenhouden om naar de Hooght af te zakken. De SMOG-regel is vanaf 6u al afgelast, dus geen enkele reden om te laat te komen!
Tot dan!

Na een stevige opwarming, met de nodig spurtjes, ... werd er goed begonnen. In tegenstelling tot voorbije wedstrijden tegen toppers klampten we aan tot 8-6 en met degelijk volleybal en een in het midden niet te stoppen Peppie liepen we zelfs 16-14 uit. Na de tweede verplichte TO zorgden de opslagreeksen van Dorien en Mieke voor een verrassende, niet eens onverdiende eerste setwinst: 21-25.
Maar set twee startte desastreus met 4 opslagmissers op 5 en bij 4 - 13 al een tweede opgebruikte TO. We zetten nog wel enkele tussenspurtjes in, gevolgd door soms onwaarschijnlijke foutjes en zo ging het van 16-10, via 20-15 naar 25-16.
Deze tendens zette zich eerst voort in set drie:8-3, maar met het nodige blokwerk en wat betere services kwamen we nog tot op drie puntjes: 20-17, zelfs 21-19, dan was het liedje uit:25-21.
De vierde set werd goed ingezet en tot 8-6 draaiden we mee, dan ging het licht echter uit en mindere recepties, matige opslagen, weinig scorend vermogen aan het net, ... volgden elkaar op. Uiteindelijk kregen we een 25-13 om de oren.
Er zijn leukere dingen om een eerste wedstrijd van het nieuwe jaar, zeker na een goede eerste set af te sluiten.
Laat ons echter niet al te negatief doen en proberen voort te bouwen op die degelijke eerste set, die echt wel goed was. De andere kenden te veel terugval, dus rest ons maar één ding: met zijn allen er blijven voor gaan tot de laatste snik zoals we al het ganse seizoen doen. Ooit zal het resultaat er wel komen, liefst zo snel mogelijk en waarom niet de volgende wedstrijd.
Zo zegt onze trainer: "Komaan dames, geef de moed niet op. We hebben nog exact de helft van de wedstrijden tegoed om onze stevige arbeid in resultaten omgetoverd te zien. "
Zullen we hem dan maar geloven en ondertussen ongestoord kei-hard blijven trainen?
Volgende wedstrijd: 17 januari om 19u thuis (!!!) tegen Dessel. Kom jij ons aanmoedigen voor onze eerste wedstrijdwinst van dit seizoen?